Πάλι έξω (ξέρω κάνω διακοπές εκεί πάνω) αλλά τι να κάνουμε που υπάρχει κόσμος και ο λοχίας και ο λοχαγός μου με προσέχουν ;-p Μετά από μια κουραστική υπηρεσία γιατί κοιμήθηκα μόλις 2,5 ώρες γιατί είχα έφοδο (νυχτερινή βόλτα στο στρατόπεδο για να δω την πανσέληνο) μετά από πολύ καιρό, σήμερα η δουλειά στο 4ο γραφείο ήταν να συνοδεύω τον τεχνικό που ήρθε να συντηρήσει τους καυστήρες και να του ανοίγω τις κατάλληλες πόρτες (5 στον αριθμό). Δηλ. κοινώς να κάθομαι περιμένοντας να τελειώσει. Ακούγεται καλό αλλά μπορώ να σας διαβεβαιώσω πως είναι αρκετά κουραστικό.

Ωστόσο το θέμα δεν είναι αυτό. Η μονάδα είναι σε πυρετώδεις προετοιμασίες για 2 πολύ σημαντικές δραστηριότητες (=ατάκα διοικητή): 1) παρέλαση 28ης και 2) επιθεώρηση-επίσκεψη απο τον ΓΕΠΣ (Γενικός Επιθεωρητής Στρατού, ο κ. Παναγιώτης που λέγαμε). Έτσι σήμερα έκοβε βόλτες στο στρατόπεδο επιβλέποντας τις εργασίες κατασκευής νέας εξέδρας ομιλιών στο χώρο του ΚΨΜ, τι θέλει διόρθωμα κλπ κλπ συνοδευόμενος από τον ταγματάρχη που είναι στο γραφείο που με απασχολεί τα πρωινά και συναντηθήκαμε οι 3 μας στο χώρο των μαγειρείων. Ο ταγματάρχης του έλεγε τι έχει γίνει από πλευράς ηλεκτρολογικών αλλά ο διοικητής εκείνη την ώρα φρίκαρε που τα μαγειρεία ήταν άδεια (ο επόπτης και ο μάγειρας έλειπαν από τη θέση τους και ο εστιάτορας που είναι και σιτιστής ήταν ο μόνος εκεί), που οι μύγες ήταν πάρα πολλές (Οκτώβριο μήνα με θερμοκρασίες γύρω στους 13 βαθμούς), που οι πάγκοι ήταν βρώμικοι (μόλις είχαν ετοιμάσει τα ταψιά με τα γεμιστά για να τα βάλουν στο φούρνο).

Ο Λάμπρος άρχισε να απολογείται και να προσπαθεί να εξηγήσει (τα ανεξήγητα κατά τον διοικητή) στον διοικητή πως ο κόσμος έχει αυξηθεί και η παρασκευή του φαγητού παίρνει πολύ περισσότερη ώρα και κόπο αλλά αυτός είχε κολλήσει στο ότι έλειπε ο επόπτης μαγειρείων από το πόστο του. Του έλεγε πως όλοι οι νέοι στρατιώτες λείπουν στο σχολείο Μαχητή (εντολές του ίδιου του Διοικητή) και οι παλιότεροι βρίσκονται στα φυλάκια των συνόρων. Άρα είναι αδύνατο να είναι σε 2 μέρη ταυτόχρονα. Αφού προσπέρασε όλα αυτά που μόλις είχε ακούσει έκανε πάλι τις ίδιες παρατηρήσεις (”Απαράδεκτη εικόνα, ο επόπτης να έρθει στο γραφείο μου και επανάληψη αυτών) προσπάθησα να του εξηγήσω πως είναι υπερβολικός ο όγκος της λάντζας για 4 άτομα που πηγαίνουν αγγαρεία αλλά αυτό που τον πείραξε ήταν πως ήμουν χαλαρός και είχα τα χέρια στην τσέπη. Λάθος μου μεν αλλά επανόρθωσα βαρόντας μια προσοχή και τελικά ανέλαβε ο ταγματάρχης την κατάσταση. Ακούγοντας τα ίδια λόγια από τον ταγματάρχη πήρε λίγο μπρος αλλά η απάντησή του ήταν μη αναμενόμενη: “Από Δευτέρα θα αρχίσουν να φεύγουν σε άλλες μονάδες για εκπαίδευση” οπότε τον ρώτησα-έκανα την παρατήρηση τι θα γίνει με τα άλλα 60 άτομα που περιμένουμε σε 2 εβδομάδες. Εκεί έκανε πως δεν άκουσε και έφυγαν μαζί με τον ταγματάρχη.

Ίσως να συνειδητοποίησε το παράλογο των πράξεών του. Από τη μία λέει: όλη στην εκπαίδευση, ακόμα και ο ένας από τους 2 μάγειρες αλλά όταν του ζητάνε άτομα από άλλες μονάδες ή ακόμα χειρότερα από την ταξιαρχία ή την μεραρχία τα παραχωρεί δίχως δεύτερη κουβέντα. Πχ ο υδραυλικός, 2 φαντάροι (1 εστιάτορας και ο γραφέας του 2ου γραφείου) να πάνε σε μια άλλη μονάδα για 2 εβδομάδες να κάνουν τους μπογιατζήδες (άσχετα αν πρέπει να περάσουν το σχολείο Μαχητή). Δύο μέτρα και δύο σταθμά. Το αποτέλεσμα είναι εμείς να σκιζόμαστε για όλα χωρίς να υπάρχει η απαραίτητη δύναμη σε προσωπικό. Πχ στο τάγμα είναι μόλις 5 τα άτομα που έχουν περάσει το σχολείο Μαχητή από το καλοκαίρι και άρα μπορούν να αξιοποιηθούν σε διάφορα πόστα. Σταγόνα στον ωκεανό… Το τίμημα του να θέλει κάποιος να γίνει συνταγματάρχης… Υπομονή άλλες 2 εβδομάδες για να περάσει και η επίσκεψη του ΓΕΠΣ… Μετά άδεια και μετά κάπου αλλού και φτου από την αρχή…

Το άλλο που μου έκανε εντύπωση σήμερα που βγήκα έξω ήταν η εξής είδηση: “Στρατιώτης ξυλοκόπησε 22χρονη μέχρι θανάτου”. Η Espresso δισέλιδο αφιέρωμα, άρα μάλλον πολύ αιματηρό το επεισόδιο και μόλις έφτασα στο netcafe είδα αυτό http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_88933_19/10/2005_160618 Αυτό που δε λέει όμως και το έμαθα από αλλού είναι πως ο τύπος ήταν ΕΠ.ΟΠ (επαγγελματίας οπλίτης) δηλ. ανήκει σε μια Ελλάδα της οποίας δε θέλω να αποτελώ μέλος… Στην πλειοψηφία τους άνθρωποι αδιάφοροι, με καγκούρικα αυτοκίνητα, περιμένουν πότε θα πάει 3 η ώρα για να φύγουν, μορφωτικό επίπεδο κάτω του μετρίου, συμπεριφορά αγροίκου, βρωμιάρηδες και μονίμως παραπονούμενοι ότι κάνουν πολλά και αμοίβονται λίγο (1000 - 1100 ευρώ)… Κάποια στιγμή θα γίνω πιο αναλυτικός αλλά τίποτα δε
συγκρίνεται με την εμπειρία…

Το άλλο εντυπωσιακό είναι αυτή η είδηση:
> Eνας 59χρονος αρχιτέκτονας - μηχανικός από την Aθήνα, ένας 39χρονος
> καθηγητής Mαθηματικών σε Λύκειο των Σερρών, ένας 30χρονος δικηγόρος,
> καθηγητής Nομικών σε πανεπιστήμιο της Iταλίας, τρεις ανήλικοι μαθητές
> Λυκείου, ένας επιχειρηματίας, έμπορος επίπλων από τη Θεσσαλονίκη,
> τρεις νεαρές γυναίκες, ιδιωτικοί υπάλληλοι σε Aθήνα και Θεσσαλονίκη,
> δύο επιχειρηματίες παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών από τη Bέροια.
> Tι μπορεί να συνδέει όλους αυτούς και άλλους τόσους, ανθρώπους υπεράνω
> υποψίας, ευυπόληπτους πολίτες της διπλανής πόρτας;
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_137853_19/10/2005_160624
Οι λέξεις κλειδιά: Σέρρες, μαθηματικός, πανεπιστήμιο και “δωμάτια επικοινωνίας”… Οι δημοσιογράφοι ανακαλύπτουν μια νέα Αμερική, αυτή που καταργεί τα σύνορα, ταξικά και γεωγραφικά: τη δύναμη του Internet… Αυτό που κρατάω από την είδηση είναι πως είμαστε 7-10 χρόνια πίσω τεχνολογικά και πως ακόμα δεν έχουμε αναπτύξει τις κατάλληλες αντιστάσεις και παιδεία…

Τελειώνοντας με τη σταχυολόγηση ειδήσεων με κάποιο ενδιαφέρον: http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=657790&lngDtrID=252 Άπτεται της στεγανογραφίας (το πεδίο έρευνας μου κάποια στιγμή) και έχει αρκετή δόση θεωρίας συνομωσίας για να γίνει η βάση για ένα πολύ καλό βιβλίο… Ας καλέσουμε τον Dan Brown παρακαλώ…

Κλείνοντας, είμαι καλά, η βδομάδα σχεδόν τελειώνει πάλι και ο καιρός περνάει… Καλό βράδυ…